Defne Diyalogları

Sabah kalkar kalkmaz :
- Anne bornozumu versene bi!

Ağlayarak :
- Beni dövdü, şap şap yaptı
- Kim?
- Adam
- Hangi adam?
- Pembe adam!

Halasına :
Sen psişiksin ben prensesim

Ağlayarak :
- Anne, babam bana tızdı (kızdı)
- Aaa neden
- Dövdü beni, şap şap yaptı (yalan!)
(Eğer ben kızmışsam bu sefer “anne bana tızdı” oluyor bu)

Ceviz adam şarkısını söylerken : parmak çaç parmak çaç (kaç)

Komşu komşuyu söylerken bazen hatlar karışır :

- İnek nerde?
- Balta testi!
- Balta nerde?
- Ağaca çıttı!
- Ağaç nerde?
- Tedi içti!

Çorba tarifi verir :

Yağı toyuyosun, sonra biraz salça, su eeeee (düşünür) ve tuuuz sonra böööyle tarıştırıyosun (gösterir) tapağını tapatıyosun

Bir şey verince : Teşettür ederim

Evden çıkarken : Anne montumu getirsene, telefonum nerde, çantamı da aliiim

Uyumak istediğinde babasına : Bebiiiş yastığımı, örtüsünü (yorganından bahsediyor) getirir misin?

Uyumak istemediğinde : Baba şimdi ne yapıcaz?

Sabah babası beni öpmeye geldiğinde bacağıma sarılıp : Anne benim

Bir şeye şaşırdığında : Aa o ne tız! (kız)

Gülerken : Allah taretmesin (kahretmesin)

Babası giderken : Baba otoparta indi arabayı alacat.

Otoparkta : Baba Götmen nerde (otoparktaki çocuk, adı Gökmen :))

Dedesi için : O senin babaaan benim dedem.

Oynamak istediğinde : Anne gelsene bi, oyuncat oynıycaz.

Dışarıda gördüğü her şey için : Anne bundan alsana bana.

Bir şeylerden korktuğunda :
- Şimdi baba deleceeet, ben montumu diyiceeem, baba bizi alıcaaaat, biz eve didiceeez.