Finally...

18 senelik çalışma hayatı sonucu nihayet kendi adıma bir şeyim var benim... Gerçi 18 yıllık birikimin sonucunda alınmadı... 4 yıl ödenecek bir borcun altına girerek alındı ama olsun var işte! Artık benim bir arabam var! Hem de plakası DA yani kızımın ve oğlumun baş harfleriyle başlayan soyadıyla biten... siyah... spor... çok güzel... otomatik... tertemiz ve en önemlisi ruhsatında adım yazıyor :)

Gece 3-5 Nöbetleri

Gece 03:00

Defne bağırıyor : Baba! Korktum ben alsana beni...
Babası alır, küçük melek gelir aramıza yerleşir...
D: Anne bak ben geldim babam getirdi.
B: Peki kızım.
D: Anne işyerini anlatsana bana!
B: Sabah anlatırım şimdi gece oldu uyumamız lazım...
D: Ama benim karnım aç bana makarna yapar mısın?!
B: Süt versem? Ya da bir parça ekmek filan?
D: Tamam ekmek olur.
Ekmeğini yer sütünü içer ama cin gibidir hiç uyumaya niyeti yoktur. "Annemmm benim" deyip boynuma, "Babammm benim" deyip babasının boynuna atlamaktadır... "Anne sen beni koru olur mu" der yine...Bu aralar böyle bir muhabbetimiz var... Bir gece çığlık çığlığa uyandı "polisler geldi anne beni koru almasınlar" diye bağırarak... hemen aldım yanıma çocuk sakinleşmiyor, sürekli "anne beni koru, polisler almasınlar beni" deyip duruyor. Sakinleştirmeye çalışıyorum, yok olmuyor! Kim söyledi kızım sana bunu diyorum "babaannem sahilde söyledi" diyor, babaannesi "ben öyle birşey söylemedim deli miyim" diyor. Sonuçta denyonun biri böyle bir şey söylemiş ki çocuğun ödü kopuyor... Bir yakalarsam fena yapıcam onu... Geçen gece yine uykuya dalmak üzereyken başladı ağlamaya "lütfen beni koruyun" diye, aşkımla benim sinirlerimiz o kadar bozuldu ki biz de neredeyse onunla beraber ağlayacağız! Artık polis konusunu açınca "öyle birşey yok" deyip kapatıyorum çünkü biz sordukça konu uzuyor, bir an önce unutur umarım...

Huzur

Bugün Defne'yi okulda tam gün bıraktık. Öğleden sonra babaannesinin işi vardı okulundan rica ettim kalabilir dediler. 2 kere aradım sonra da içim rahat etmedi öğle yemeğinden sonra babasıyla bakmaya gittik. Bizimki dinlenme odasında horul horul uyuyordu!

...

Babaannesi: Defne hadi gel bakkala gidelim.
Defne : Gelemem babaanne.
B: Neden kızım?
D: Sabah babam beni merdivenlerden düşürdü heryerim ağrıyor sen git!

Bu sabah her zamanki gibi ağlayarak : Anne ben okula gitmek istemiyorum!
Ben : Neden kızım?
Defne : Öğretmenim beni dövüyor. Sema öğretmenim de dövüyor Kübra öğretmenim de dövüyor. Hem dans öğretmenimi de istemiyorum!
B : Dans öğretmenin kim?
D: Eski komşum!
B : Adı ne?
D : İlknur öğretmen.
B : Ne dedi ki sana?
D : Ben seni sonra çağıracağım dedi!

Sabah okula hep beraber gidilir öğretmenle konuşulurken Defne de görür ki içi rahat etsin. Tabii ki dövme diye bir şey söz konusu değil ama bizimkinde hayal gücü öyle kuvvetli ki doğru mu söylüyor yalan mı bir türlü bilinemez. Dans öğretmeni çocukları sırayla piste alırken bizimki öne geçmek isteyince sırasına geçmesini söylemiştir sadece. Sınıf öğretmenlerine ise sabah kapıdan boynuna atlamaktadır. Yine de gözler dolu dolu ofise yürünür. Binellinci kere "acaba okuldan alsam mı" diye düşünülür.